افتخارات هر تیمی برای خودش




۳۰ام اردیبهشت ۱۳۹۷ فوتبالی ورزشی

مهر فوتبال ـ «اتلتیکومادرید قهرمان لیگ اروپا شد، رئال مادرید در فینال لیگ قهرمانان حضور دارد. از ۹ جام ممکن در مسابقات اخیر اروپایی هشت تا را اسپانیایی‌ها برده‌اند. در نتیجه لیگ اسپانیا قوی‌ترین لیگ اروپا و در نتیجه جهان است» این گزاره‌ای است که احتمالا در دو سه روز اخیر زیاد شنیده‌اید و البته قبل از آن هم به واسطه قهرمانی‌های پیاپی رئال و بارسا در اروپا زیاد به گوشتان خورده. ولی به نظر می‌رسد این گزاره بیشتر از این که تحلیلی پشتش داشته باشد، یک جمله مغالطه‌آمیز است که صرفا می‌تواند چند دقیقه‌ای وقت یک بحث فوتبالی را به خودش اختصاص دهد. برای پیدا کردن با کیفیت‌ترین لیگ قطعا پارامترهای بسیار زیادی را باید لحاظ کرد که قهرمانی در تورنمنت‌های اروپایی می‌تواند بخش کوچکی از این پارامترها باشد.

رونالدو و مسی را فاکتور بگیرید بعد راجع به مابقی فوتبال حرف بزنیم

واقعیتی که در فوتبال امروز نمی‌توان کتمانش کرد حضور دو ابرستاره فوتبال در تیم‌های بارسلونا و رئال مادرید است. دو بازیکنی که با القابی همچون فرازمینی معرفی می‌شوند. همین یعنی نباید این دو بازیکن را با سایر بازیکنان فوتبال مقایسه کرد. دو بازیکنی که واقعا به تنهایی تفاوت‌ها را رقم می‌زنند. هیچ بحثی مورد قبول نیست. بارسلونا بدون مسی و رئال بدون رونالدو دو تا تیم خوب اروپایی هستند. مثل سایر تیم‌های درجه یک. اما با حضور این دو بازیکن از خوب به فوق‌العاده ارتقا پیدا می‌کنند. فقط در نظر آوردن تعداد گل‌های رونالدو و مسی در لیگ قهرمانان کافی است تا بفهمیم این دو بازیکن چه سهمی در موفقیت‌های تیم‌هایشان داشته‌اند. رئال و بارسا انقدر به مسی و رنالدو وابسته‌اند (میزان وابستگی رئال به رونالدو کمی کمتر از بارسلونا به مسی است، اما باز هم خیلی زیاد است) که نبود این دو بازیکن یا آماده نبودنشان کاملا تیم و نتایج را تحت تأثیر قرار می‌دهد. همین چند شب پیش بارسلونا بدون مسی پنج گل از لوانته می‌خورد، در بازی با سویا که تا دقیقه هشتاد مسی بیرون است دو هیچ عقب است و نمی‌تواند موقعیت ایجاد کند، بعد مسی می‌آید و بازی دو دو می‌شود! حتی زمانی که مسی در بازی حضور دارد ولی شب، شب مسی نیست، بارسلونا تیمی معمولی می‌شود. بازی برگشت این تیم جلوی رم را به یاد بیاورید. در مورد رئال. فصل پیش لیگ قهرمانان و بازی‌های دور حذفی یو سی ال. هت‌تریک رونالدو مقابل اتلتیکو و آن همه گلی که به بایرن زد. فینال و درخشش دوباره مقابل یوونتوس. امسال و گلزنی‌های پیاپی در بازی‌های گروهی و حذفی. رئال هم به رونالدو وابسته است. آن‌قدر که وقتی در نیم فصل اول رونالدو شرایط ایده‌آلی در لالیگا نداشت، رئال همان هفته پانزدهم شانزدهم کورس قهرمانی را واگذار کرد و حالا باید به مکان سوم قناعت کند. حالا اگر کسانی می‌خواهند رونالدو و مسی را به کل لالیگا تعمیم بدهند اشکالی ندارد، اما واقعیت چیز دیگری است.

پس لیگ اروپا چه؟

از لیگ قهرمانان که بگذریم می‌رسیم به لیگ اروپا و قهرمانی‌های متوالی تیم سویا و اخیرا اتلتیکومادرید. بحثی که مطرح می‌شود این است که تیم‌های درجه دو اسپانیا، از تیم‌های درجه دو سایر لیگ‌ها سرتر هستند. همان‌طور که تیم‌های درجه یک اسپانیا از تیم‌های درجه یک سایر لیگ‌ها بهترند. در بحث تیم‌های درجه یک که دیدیم این تیم‌های رئال و بارسا نیستند که بهترند، بلکه رونالدو و مسی هستند که دارند تیم‌هایشان را جلو می‌برند. در مورد تیم‌های درجه دو نیز باید به چند نکته توجه کرد. بیاییم به عنوان مثال لیگ جزیره را در نظر بگیریم و ببینیم آیا می‌توان تیم‌های درجه دو لیگ انگلیس را با اسپانیا مقایسه کرد. همان‌طور که می‌دانید فاصله تیم‌ها در لیگ جزیره نسبت به سایر لیگ‌ها، بسیار کم است. تنوع قهرمانی تیم‌ها و امتیازات نزدیک به هم در اکثر فصول و شکست‌های غیر منتظره تیم‌ها در هر سطحی نشان‌دهنده همین مسأله است. بازی‌ها در لیگ جزیره بسیار پرفشار است. تمام تیم‌ها می‌توانند یکدیگر را تحت فشار بگذارند. تعداد جام‌ها بیشتر از سایر لیگ‌هاست و این تیم‌ها را بسیار خسته می‌کند. دو قهرمانی از سه قهرمانی لیگ جزیره متعلق به تیم‌هایی است که در هیچ جام بین‌المللی حضور نداشتند. لسترسیتی و چلسی. و این نشان می‌دهد چقدر بازیکنان تیمی که در لیگ و جام اروپایی بازی می‌کند، خسته می‌شوند و اواخر فصل کم می‌آورند. نکته مهم این‌جاست که این مسأله هم برای تیم‌های درجه یک مطرح است، هم برای تیم‌های درجه دو و هم برای همه تیم‌ها. یعنی تیم درجه دویی از لیگ جزیره که می‌رود در لیگ اروپا بازی کند هم به نسبت بنیه خودش تحت فشار است و بازیکنانش اواخر فصل خسته می‌شوند. مساله دوم این است که نباید اتلتیکو مادرید را تیم درجه دو بدانیم. اتلتیکو مثل منچستریونایتد تیم درجه یکی است که از بد روزگار، گذرش به لیگ اروپا افتاده. تیمی که فعلا نایب قهرمان لالیگاست و احتمالا این عنوان را هم به دست خواهد آورد را نمی‌توان تیم درجه دو به حساب آورد.

افتخارات و شکست‌های هر کسی برای خودش

به نظر می‌رسد کلا باید افتخارات و شکست‌های هر تیمی در اروپا را برای خودش نگه داریم و از نتایج به دست آمده برای مقایسه لیگ‌ها استفاده نکنیم. یا لااقل به تنهایی استفاده نکنیم. چون در این صورت باید بپرسیم که چطور لالیگا لیگ باکیفیت‌تری است که تیم نایب قهرمان فصل جاری‌اش در مرحله گروهی توسط تیم پنجم لیگ جزیره و سوم سری‌آ حذف می‌شود و می‌رود لیگ اروپا؟ (منظورم اتلتیکو مادرید است که در گروهش پایین‌تر از چلسی و رُم قرار گرفت) چطور قهرمانش در مقابل تیم سوم سری‌آ حذف می‌شود؟ چطور قهرمان دو دوره گذشته لیگ قهرمانان در مقابل قهرمان سری‌آ به سختی و با یک پنالتی دقیقه ۹۳ موفق به صعود می‌شود در حالی که در زمین خودش سه گل دریافت کرده؟ چطور بارسلونا در مقابل یوونتوس در فصل گذشته حتی موفق به زدن یک شوت در چارچوب نمی‌شود؟ اگر قهرمانی‌های تیم‌ها را به حساب بیاوریم باید این‌ها و کلی اتفاق دیگر را هم در نظر بگیریم. قطعا تعداد قهرمانی‌ها به واسطه قابل اندازه‌گیری بودنشان می‌تواند برای مقایسه به کار رود اما نمی‌تواند نشان‌دهنده همه‌چیز باشد. وقتی در مورد یک لیگ حرف می‌زنیم، باید آن را به عنوان یک کل واحد در نظر بگیریم، نه اینکه دو سه تا تیم را جدا کنیم و آن‌ها را به عنوان مشتی نمونه خروار در بوته آزمایش قرار دهیم.

نمی‌توان رئال و بارسا را به عنوان سمبل لالیگا معرفی کرد. رئال و بارسایی که تمام قهرمانی‌های اروپایی اسپانیا در لیگ قهرمانان را در اختیار دارند و تا به حال هیچ تیمی از اسپانیا موفق نشده غیر از این دو تیم قهرمان یو سی ال بشود. تازه باز با این‌همه همان‌طور که گفته شد این دو تیم هم با آمدن مسی و رونالدو انقدر متفاوت شدند. وگرنه از آخرین قهرمانی رئال تا آمدن رونالدو و قهرمانی مجدد یازده‌سال می‌گذشت. یازده‌سالی که رئال کم ولخرجی نکرده بود. همان‌طور که بارسلونا قبل از مسی کلا در تاریخ‌اش دوبار قهرمان لیگ قهرمانان شده بود. اندازه ناتینگهام فارست! قصد این نوشته تأیید بهتر بودن یا نبودن لالیگا یا لیگ جزیره یا سایر لیگ‌ها نیست. بحث سر این است که قهرمانی در تورنمنت اروپایی نمی‌تواند به تنهایی نشان‌دهنده کیفیت لیگ باشد. بلکه باید کلی آمار و ارقام دیگر را نیز دخیل کرد. می‌توان گزاره «رئال مادرید/ بارسلونا در حال حاضر بهترین تیم اروپاست» را پذیرفت. اما نمی‌توان صرفا به واسطه بهترین بودن تیم‌های رئال یا بارسلونا، لالیگا را بهترین لیگ اروپا بدانیم.


مطالب پیشنهادی